ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΞΑΝΘΗΣ

          ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ                                   

 

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

«Η ΣΩΣΤΙΚΗ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ»

            Πιό τιμητικός χαρακτηρισμός ἀπ’ αὐτόν πού δίδει ὁ Χριστός σ’ αὐτούς πού θέλουν νά τόν ἀκολουθήσουν δύσκολα βρίσκεται: «Ὑμεῖς ἐστέ τό φῶς τοῦ κόσμου».  Τούς ὁνοματίζει δηλαδή μέ τό δικό του ὄνομα, διότι Αὐτός εἶναι «τό φῶς τό ἀληθινόν, πού φωτίζει πάντα ἄνθρωπον, ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον».

Αὐτή ὑπῆρξε πάντοτε ἡ αὐτοσυνειδησία τῶν ἀληθινῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ, ὅτι εἶναι τό φῶς τοῦ κόσμου.

Τοῦτο ὅμως τὸ φῶς, ποὺ ἄναψε μέσα μας, δὲν δόθηκε ἀποκλειστικὰ γιά μας, γιὰ νὰ τὸ ἀπολαμβάνουμε προσωπικά καί ἐγωιστικά. Ἂν τὸ κρύψουμε «ὑπὸ τὸν μόδιον», ἂν τοῦ στερήσουμε τὸν ὁρίζοντα ἀκτινοβολίας, ὄχι μόνο δὲν θὰ ἀνταποκριθῆ στὸ σκοπὸ τῆς ὑπάρξεώς του, ἀλλὰ καί θὰ σβήσει.

Κάθε φῶς πρέπει νά λάμπει.  Εἶναι στήν φύση του νά διακρίνεται, νά φαίνεται. Τὸ φῶς ἀποκαλύπτει ὅ,τι τὸ σκοτάδι κρύβει. Ἔτσι προειδοποιεῖ γιὰ τοὺς κινδύνους, βοηθεῖ στὸν καθορισμὸ τῆς σωστῆς πορείας, διαλύει τὴν ἀβεβαιότητα καὶ τοὺς ἀόριστους φόβους, δίνει στὸ βῆμα ρυθμὸ καὶ σταθερότητα. Ὅμοια καί τό φῶς ἡμῶν πρέπει νά λάμψει ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀποκαλυπτικά, παρηγορητικά, καθοδηγητικά.

Στὴν ἐποχὴ τῆς συγγραφῆς τῶν εὐαγγελίων ἡ λέξη «καλὸς» εἶχε εὐρύτερη ἔννοια ἀπὸ αὐτὴ ποὺ ἔχει σήμερα. Δὲν σήμαινε ἁπλῶς τὸ ἀντίθετο τοῦ «κακός». Τὸ «καλὸς» εἶχε ἀκόμη μέσα του τὴν ἔννοια τοῦ ὡραίου, τοῦ ἑλκυστικοῦ, τοῦ χαριτωμένου. Τὰ «καλὰ ἔργα» λοιπόν, ποὺ ζητεῖ ὁ Χριστός ἀπό ἐμᾶς, δὲν εἶναι μία ἁπλὴ ἐκτέλεση καθήκοντος, μία αὐστηρὴ ἀγαθοεργία, μία ψυχρὴ προσφορὰ βοηθείας. Ἔχουν ὀμορφιὰ εἶναι γεμάτα ἀγάπη, χάρη Θεοῦ καὶ χαρά.

Ὄχι ὅμως γιά νά μᾶς προσέξουν, ὄχι μέ σκοπό τόν ἔπαινο καί τήν ἀναγνώριση ἀπό τούς ἀνθρώπους. Προσανατολισμός τῶν χριστιανικῶν καλῶν ἔργων εἶναι ὁ Θεός.  Κίνητρο ἡ δόξα του.  Σκοπός ἡ δοξολογία του.  «Ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τά καλά ἔργα καί δοξάσωσι τόν πατέρα ὑμῶν τόν ἐν τοῖς οὐρανοῖς».

Τό φῶς πού ἄναψε μέσα μας, ἀπό τόν Θεό προέρχεται καί σ’ Ἐκεῖνον πρέπει νά καταλήγει.  Τά καλά ἔργα μας τότε μόνο γίνονται κάτι περισσότερο ἀπό εὐγενικές πράξεις, ὅταν ὑψώνονται σέ ἀληθινή λατρεία στόν ἀληθινό Θεό.  Ἄλλωστε παντοτινός προσανατολισμός τῶν χριστιανικῶν ἔργων εἶναι ὁ Θεός.  Κίνητρο ἡ ἀγάπη πρός τόν συνάνθρωπο, σκοπός ἡ δοξολογία τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ.

 

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ